เราคบกับแฟนมา 7 ปีกว่าแล้วค่ะ เราไม่อยากมีอะไรกับเค้าเพราะว่าเค้าไปซื้อบริการผู้หญิงมา
ทั้งจับได้และจับไม่ได้ ที่จับได้คือ 4 ครั้ง แล้วยังมีคุยกับคนอื่น พวกผู้หญิงทั้งพริตตี้สปา เซ็กส์แคม หาเพื่อน นัดยิ้ม กลุ่มไลน์สาวง่วน
เราถามเค้าว่าเค้าทำไปทำไม เค้าบอกว่าเพราะเราผอมเกินไปค่ะ เค้าชอบแบบมีน้ำมีนวล
(คือตอนแรกเราก็พอมีน้ำมีนวลค่ะ แต่พอทำงานแล้ว งานหนักมากไม่ค่อยมีเวลากินข้าว บางทีเลิกงานดึกก็กินเยอะไม่ได้แล้ว ไม่งั้นเราจะนอนไม่หลับ
เราไม่ได้กลัวอ้วนเลยค่ะ แค่พฤติกรรมและช่วงเวลาแต่ละวันที่เราทำงาน มันทำให้เรากินเยอะไม่ได้)
เหตผลของเค้าเราก็ยอมรับนะคะ ว่าผิดเองที่เราอ้วนให้เค้าไม่ได้ แต่เค้าก็ควรจะมีจิตสำนึกในการทำเรื่องที่มันจะทำให้คนรักของตัวเองเสียใจรึป่าวคะ
.
3 ครั้งแรกที่เราได้ฟังคำสารภาพจากปากเค้าเพราะเค้าจะถูกแบลคเมล์จากการไปทำเรื่องแย่ๆประมาณเรื่องผู้หญิงพวกนี้แหละค่ะ
แล้วมาบอกเราเพราะกลัวคนอื่นรู้แล้วถูกมองไม่ดี เลยอยากบอก อยากระบาย อยากหาทางแก้ไข กับใครสักคนที่คิดว่าเป็นเรา
ที่จะเข้าใจเค้า
เราก็ยังแนะนำว่า ถ้าพี่ถูกประจานพี่ก็บอกไปว่า "เฮ้ย มันเป็นธรรมดาของผู้ชายก็มีบ้าง"
ที่เราช่วยคิดเพราะเค้าค่อนข้างมีการงานที่มีหน้ามีตา เป็นที่รู้จักของคนกลุ่มใหญ่กลุ่มหนึ่ง
แต่กับเรา เราถามเค้าว่าพี่คิดมั้ยว่าหนูจะเสียใจ ทำไมถึงทำ ตอนแรกเค้าก็โวยว่าเค้าอยากได้ความช่วยเหลือไม่ใช่ตอกย้ำ
แต่พอคุยไปคุยมาเค้าก็ขอโทษและจะไม่ทำอีก
และเรื่องไปใช้บริการผู้หญิง เค้าบอกเพราะเราเค้นค่ะ ก่อนหน้านี้มีพิรุจหลายอย่าง เราก็ถามไปว่าใช่ไปแบบนี้ๆมั้ย ที่นั่นที่นี่ใช่มั้ย
สรุปว่ามันใช่หมดเลยค่ะ (เซนส์ผู้หญิงอย่าดูถูกเชียวนะ)
สรุปคือถ้าเราไม่เค้น เค้าจะไม่พูดค่ะ
.
ครั้งล่าสุดจับได้พร้อมหลักฐาน ถึงยอมพูด หลังจากที่เค้าสารภาพผิดประมาณเดือนกว่า
วันนั้นเค้าต้องกลับบ้านต่างจังหวัด เพราะญาติเสีย แต่เราไปด้วยไม่ได้เพราะมีประชุมงาน เค้าเลยขับรถกลับคนเดียว
เค้าออกแต่เช้ามืดและนอนน้อย เราก็เลยโทรหาเค้าเรื่อยๆเพราะกลัวขับรถหลับใน
พอบ่ายๆ เค้าก็บอกว่ากำลังจะกลับเข้าตัวเมืองจังหวัดแล้ว (วัดงานอยู่ต่างอำเภอ)
หลังจากนั้นเราก็โทรหาเค้าอีก ประมาณสี่โมงเย็น จะถามว่านอนงีบหน่อยมั้ย อย่าฝืนขับรถ
แต่โทรไป 2 สาย เค้าไม่รับจากนั้นพอเราโทรไปอีกก็ปิดเครื่อง (มันมาสเตปเดิมเลยค่ะ)
เราจึงเช็คพิกัดของเค้า ล่าสุดอยู่ในตัวเมือง จนประมาณหกโมงเย็นถึงติดต่อได้
เค้าก็บอกว่าถึง.. แล้วล่ะ เราคำนวณก็น่าจะประมาณ 3-4 ชั่วโมง ถึงกทม.
หลังจากนั้นวันนึงเราก็ยังไม่เลิกสงสัยค่ะ ก็เลยแอบค้นโทรศัพท์เค้า ไม่มีอะไรมีพิรุจเลยซักนิด แต่เราไม่ปักใจเชื่อ
((ใครจะว่าเราเป็นผู้หญิงงี่เง่า ก็ได้นะ แต่เราไม่เคยปรักปรำ ไม่เคยเค้น ไม่เคยเซ้าซี้ เพราะที่ผ่านมาหลายปี (เราไม่เคยจับได้) เรื่องผู้หญิงไม่มี
แต่พอมันมี มันก็มีมาติดๆ และอีกอย่างถ้าเค้าไม่เกิดเรื่องเค้าคงไม่มีทางบอกเราหรอก บอกแค่ครึ่งเดียวด้วยซ้ำ
ที่เหลือที่จับได้เพราะเราเอาข้อสงสัยของเราไปถามเค้าอีกทีถึงได้ความเกือบทั้งหมด))
จนนึกถึงกล้องหน้ารถ ในใจก็ได้แต่ภาวนาว่า อย่าเพิ่งลบเลยนะข้อมูล และถ้าข้อมูลเกิดหายไปสักช่วง หรือหายไปหมด เราว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆ บ้านแตกแน่นอน จนลองเปิดดู เท่านั้นแหละค่ะ!!
กล้องจับภาพตอนเค้าถอยออกจากประตูโรงแรมพอดี และเห็นชื่อโรงแรมจังๆด้วย โอ้โห ึงงงงงง ร้ายยยยย
เราถือกล้องไปเนียนๆถามเค้า
เรา "วันนี้เมื่อบ่ายไปกินข้าวที่ไหนมาอะ"
แฟน "กินในเมือง ตอนกำลังกลับ หิวพอดีเลยแวะในเมือง"
เรา "แล้วกินอะไรอะ"
แฟน "ก็เหมือนเดิมแหละ (ข้าวเมนูอะไรซักอย่าง)"
เรา "แล้วจอดรถที่ไหนหรอ" ในใจนี่ลุ้มมาก ถ้าตอบว่าจอดในโรงแรมอะ ข้างทางจอดไม่ได้ เรื่องคงจบ..
แฟน "ก็ข้างทางอะ ตรงร้าน" !!!!!
เรา ".. ไม่ใช่ไปจอดในโรงแรมหรอ"
แฟน ".. เอาอะไรมาพูดอีกแล้ว มาเค้นเอาอะไรเนี่ย"
เรา "ให้พูดอีกครั้งนึง ว่าบ่ายนี้ไปทำอะไรมา"
แฟน "มีอะไรอะ ก็ไปกินข้าวมา จอดรถข้างทาง ทำไม มันมีอะไรหรอ" เค้าเริ่มเสียงดัง
เราก็เลยยื่นวิดิโอในกล้องให้ดู เค้าก็เริ่มหน้าเจื่อน จนยอมสารภาพออกมา
.
เราถามเค้าว่าทำไปทำไม พี่ห่างจากหนูไปไม่ถึง 24 ชม เค้าบอกว่ามันเป็นอารมณชั่ววูบ อารมณ์ชั่ววูบของพี่นี่มันกี่นาที
พี่มีกี่นาที กี่ชั่วโมงในการเลือกผู้หญิงคนนึงไปนอนด้วย พี่มีเวลากี่นาทีกี่วินาทีนั้นที่จะนึกถึงหนูบ้างมั้ย
ตอนนั้นเค้าก็ว่าเพราะเราผอมเกินไป และสุดท้ายก็บอกว่าเค้าผิดเอง และบอกว่ายังรักเรา
.
.
เราแค่คิดว่า ถ้าเราไม่ใช่สเปคเค้า เค้าจะมีเราไปทำไม ทุกวันนี้และที่ผ่านมา ไม่ว่าเราจะพยายามแค่ไหนไม่เคยมีค่าสักครั้ง
ไม่เคยเชิดชู หรือชมเรา (แต่ส่งข้อความชมผู้หญิงคนอื่น) เวลามีปัญหาอะไรจะด่าเราก่อนไม่ว่าเราจะผิดจริงรึป่าว
ไม่เคยมีคำขอโทษที่จริงใจ เวลาเรามีปัญหาอะไร เราต้องขอร้อง ขอร้องเถอะ ช่วยเหลือกันหน่อยได้มั้ย
บางทีเราก็ลองเอ่ยปากถาม เค้าไม่ช่วยเราก็จะหาทางเองก็ได้ เราเข้าใจเหตผลที่เค้าจะไม่ช่วยเพราะอะไรนั่นนี่
จนเครียดมากๆ จนเราพูดน้อยลง เค้าก็คิดว่าเราโกรธเค้าและถึงยอมช่วย เพราะรู้สึกว่าต้องรับผิดชอบ
.
เรื่องแย่ๆของเราก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีนะ เรามีไปคุยกับคนอื่นบ้างเพราะความไม่ใส่ใจเราของเค้า เราแย่ค่ะ ยอมรับ แต่ไม่ใช่อะไรแบบนี้
(เรามองว่ามันเป็นประเด็นที่ว่าเรารับกันได้แค่ไหน เราและเค้าคุยกันแล้วค่ะว่าเรายอมรับเรื่องการนอกกายไม่ได้)
อีกอย่างพักหลังๆเราเริ่มทำงานพลาดบ่อยๆ เพราะเครียด เกร็งมากเกินไปด้วย
เพราะไม่รอบคอบด้วย ทำให้เค้าต้องเดือดร้อนมากๆ และพอยิ่งเป็นเรื่องเงิน เค้าจะซีเรียสมากเลยค่ะ
ถ้าเลือกได้เค้าคงยอมเสียเรา มากกว่าเสียเงิน
.
ทุกวันนี้เราไม่อยากแม้แต่จะมองหน้าเลยค่ะ ไม่อยากจะเข้าใกล้ซักนิด ได้แต่คิดในใจและภาวนาว่าอย่ามาแตะตัวชั้นเลย
แต่เราก็พูดกับเค้าไม่ออกค่ะ ความรู้สึกของความอัดอั้นและความเชื่อใจที่มันพังทลายซ้ำแล้วซ้ำอีก มันจุกปาก
ถ้าเราจะเลิกกับเค้า ให้เค้าไปในทางของเค้า เราไปทางของเราแบบนี้ เราทำได้สมเหตุสมผลแล้วใช่มั้ยคะ ??
สมเหตุสมผลมั้ย ที่เราเลิกกับแฟนเพราะเราไม่อยากมีอะไรด้วย
ทั้งจับได้และจับไม่ได้ ที่จับได้คือ 4 ครั้ง แล้วยังมีคุยกับคนอื่น พวกผู้หญิงทั้งพริตตี้สปา เซ็กส์แคม หาเพื่อน นัดยิ้ม กลุ่มไลน์สาวง่วน
เราถามเค้าว่าเค้าทำไปทำไม เค้าบอกว่าเพราะเราผอมเกินไปค่ะ เค้าชอบแบบมีน้ำมีนวล
(คือตอนแรกเราก็พอมีน้ำมีนวลค่ะ แต่พอทำงานแล้ว งานหนักมากไม่ค่อยมีเวลากินข้าว บางทีเลิกงานดึกก็กินเยอะไม่ได้แล้ว ไม่งั้นเราจะนอนไม่หลับ
เราไม่ได้กลัวอ้วนเลยค่ะ แค่พฤติกรรมและช่วงเวลาแต่ละวันที่เราทำงาน มันทำให้เรากินเยอะไม่ได้)
เหตผลของเค้าเราก็ยอมรับนะคะ ว่าผิดเองที่เราอ้วนให้เค้าไม่ได้ แต่เค้าก็ควรจะมีจิตสำนึกในการทำเรื่องที่มันจะทำให้คนรักของตัวเองเสียใจรึป่าวคะ
.
3 ครั้งแรกที่เราได้ฟังคำสารภาพจากปากเค้าเพราะเค้าจะถูกแบลคเมล์จากการไปทำเรื่องแย่ๆประมาณเรื่องผู้หญิงพวกนี้แหละค่ะ
แล้วมาบอกเราเพราะกลัวคนอื่นรู้แล้วถูกมองไม่ดี เลยอยากบอก อยากระบาย อยากหาทางแก้ไข กับใครสักคนที่คิดว่าเป็นเรา
ที่จะเข้าใจเค้า
เราก็ยังแนะนำว่า ถ้าพี่ถูกประจานพี่ก็บอกไปว่า "เฮ้ย มันเป็นธรรมดาของผู้ชายก็มีบ้าง"
ที่เราช่วยคิดเพราะเค้าค่อนข้างมีการงานที่มีหน้ามีตา เป็นที่รู้จักของคนกลุ่มใหญ่กลุ่มหนึ่ง
แต่กับเรา เราถามเค้าว่าพี่คิดมั้ยว่าหนูจะเสียใจ ทำไมถึงทำ ตอนแรกเค้าก็โวยว่าเค้าอยากได้ความช่วยเหลือไม่ใช่ตอกย้ำ
แต่พอคุยไปคุยมาเค้าก็ขอโทษและจะไม่ทำอีก
และเรื่องไปใช้บริการผู้หญิง เค้าบอกเพราะเราเค้นค่ะ ก่อนหน้านี้มีพิรุจหลายอย่าง เราก็ถามไปว่าใช่ไปแบบนี้ๆมั้ย ที่นั่นที่นี่ใช่มั้ย
สรุปว่ามันใช่หมดเลยค่ะ (เซนส์ผู้หญิงอย่าดูถูกเชียวนะ)
สรุปคือถ้าเราไม่เค้น เค้าจะไม่พูดค่ะ
.
ครั้งล่าสุดจับได้พร้อมหลักฐาน ถึงยอมพูด หลังจากที่เค้าสารภาพผิดประมาณเดือนกว่า
วันนั้นเค้าต้องกลับบ้านต่างจังหวัด เพราะญาติเสีย แต่เราไปด้วยไม่ได้เพราะมีประชุมงาน เค้าเลยขับรถกลับคนเดียว
เค้าออกแต่เช้ามืดและนอนน้อย เราก็เลยโทรหาเค้าเรื่อยๆเพราะกลัวขับรถหลับใน
พอบ่ายๆ เค้าก็บอกว่ากำลังจะกลับเข้าตัวเมืองจังหวัดแล้ว (วัดงานอยู่ต่างอำเภอ)
หลังจากนั้นเราก็โทรหาเค้าอีก ประมาณสี่โมงเย็น จะถามว่านอนงีบหน่อยมั้ย อย่าฝืนขับรถ
แต่โทรไป 2 สาย เค้าไม่รับจากนั้นพอเราโทรไปอีกก็ปิดเครื่อง (มันมาสเตปเดิมเลยค่ะ)
เราจึงเช็คพิกัดของเค้า ล่าสุดอยู่ในตัวเมือง จนประมาณหกโมงเย็นถึงติดต่อได้
เค้าก็บอกว่าถึง.. แล้วล่ะ เราคำนวณก็น่าจะประมาณ 3-4 ชั่วโมง ถึงกทม.
หลังจากนั้นวันนึงเราก็ยังไม่เลิกสงสัยค่ะ ก็เลยแอบค้นโทรศัพท์เค้า ไม่มีอะไรมีพิรุจเลยซักนิด แต่เราไม่ปักใจเชื่อ
((ใครจะว่าเราเป็นผู้หญิงงี่เง่า ก็ได้นะ แต่เราไม่เคยปรักปรำ ไม่เคยเค้น ไม่เคยเซ้าซี้ เพราะที่ผ่านมาหลายปี (เราไม่เคยจับได้) เรื่องผู้หญิงไม่มี
แต่พอมันมี มันก็มีมาติดๆ และอีกอย่างถ้าเค้าไม่เกิดเรื่องเค้าคงไม่มีทางบอกเราหรอก บอกแค่ครึ่งเดียวด้วยซ้ำ
ที่เหลือที่จับได้เพราะเราเอาข้อสงสัยของเราไปถามเค้าอีกทีถึงได้ความเกือบทั้งหมด))
จนนึกถึงกล้องหน้ารถ ในใจก็ได้แต่ภาวนาว่า อย่าเพิ่งลบเลยนะข้อมูล และถ้าข้อมูลเกิดหายไปสักช่วง หรือหายไปหมด เราว่ามันต้องมีอะไรแน่ๆ บ้านแตกแน่นอน จนลองเปิดดู เท่านั้นแหละค่ะ!!
กล้องจับภาพตอนเค้าถอยออกจากประตูโรงแรมพอดี และเห็นชื่อโรงแรมจังๆด้วย โอ้โห ึงงงงงง ร้ายยยยย
เราถือกล้องไปเนียนๆถามเค้า
เรา "วันนี้เมื่อบ่ายไปกินข้าวที่ไหนมาอะ"
แฟน "กินในเมือง ตอนกำลังกลับ หิวพอดีเลยแวะในเมือง"
เรา "แล้วกินอะไรอะ"
แฟน "ก็เหมือนเดิมแหละ (ข้าวเมนูอะไรซักอย่าง)"
เรา "แล้วจอดรถที่ไหนหรอ" ในใจนี่ลุ้มมาก ถ้าตอบว่าจอดในโรงแรมอะ ข้างทางจอดไม่ได้ เรื่องคงจบ..
แฟน "ก็ข้างทางอะ ตรงร้าน" !!!!!
เรา ".. ไม่ใช่ไปจอดในโรงแรมหรอ"
แฟน ".. เอาอะไรมาพูดอีกแล้ว มาเค้นเอาอะไรเนี่ย"
เรา "ให้พูดอีกครั้งนึง ว่าบ่ายนี้ไปทำอะไรมา"
แฟน "มีอะไรอะ ก็ไปกินข้าวมา จอดรถข้างทาง ทำไม มันมีอะไรหรอ" เค้าเริ่มเสียงดัง
เราก็เลยยื่นวิดิโอในกล้องให้ดู เค้าก็เริ่มหน้าเจื่อน จนยอมสารภาพออกมา
.
เราถามเค้าว่าทำไปทำไม พี่ห่างจากหนูไปไม่ถึง 24 ชม เค้าบอกว่ามันเป็นอารมณชั่ววูบ อารมณ์ชั่ววูบของพี่นี่มันกี่นาที
พี่มีกี่นาที กี่ชั่วโมงในการเลือกผู้หญิงคนนึงไปนอนด้วย พี่มีเวลากี่นาทีกี่วินาทีนั้นที่จะนึกถึงหนูบ้างมั้ย
ตอนนั้นเค้าก็ว่าเพราะเราผอมเกินไป และสุดท้ายก็บอกว่าเค้าผิดเอง และบอกว่ายังรักเรา
.
.
เราแค่คิดว่า ถ้าเราไม่ใช่สเปคเค้า เค้าจะมีเราไปทำไม ทุกวันนี้และที่ผ่านมา ไม่ว่าเราจะพยายามแค่ไหนไม่เคยมีค่าสักครั้ง
ไม่เคยเชิดชู หรือชมเรา (แต่ส่งข้อความชมผู้หญิงคนอื่น) เวลามีปัญหาอะไรจะด่าเราก่อนไม่ว่าเราจะผิดจริงรึป่าว
ไม่เคยมีคำขอโทษที่จริงใจ เวลาเรามีปัญหาอะไร เราต้องขอร้อง ขอร้องเถอะ ช่วยเหลือกันหน่อยได้มั้ย
บางทีเราก็ลองเอ่ยปากถาม เค้าไม่ช่วยเราก็จะหาทางเองก็ได้ เราเข้าใจเหตผลที่เค้าจะไม่ช่วยเพราะอะไรนั่นนี่
จนเครียดมากๆ จนเราพูดน้อยลง เค้าก็คิดว่าเราโกรธเค้าและถึงยอมช่วย เพราะรู้สึกว่าต้องรับผิดชอบ
.
เรื่องแย่ๆของเราก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีนะ เรามีไปคุยกับคนอื่นบ้างเพราะความไม่ใส่ใจเราของเค้า เราแย่ค่ะ ยอมรับ แต่ไม่ใช่อะไรแบบนี้
(เรามองว่ามันเป็นประเด็นที่ว่าเรารับกันได้แค่ไหน เราและเค้าคุยกันแล้วค่ะว่าเรายอมรับเรื่องการนอกกายไม่ได้)
อีกอย่างพักหลังๆเราเริ่มทำงานพลาดบ่อยๆ เพราะเครียด เกร็งมากเกินไปด้วย
เพราะไม่รอบคอบด้วย ทำให้เค้าต้องเดือดร้อนมากๆ และพอยิ่งเป็นเรื่องเงิน เค้าจะซีเรียสมากเลยค่ะ
ถ้าเลือกได้เค้าคงยอมเสียเรา มากกว่าเสียเงิน
.
ทุกวันนี้เราไม่อยากแม้แต่จะมองหน้าเลยค่ะ ไม่อยากจะเข้าใกล้ซักนิด ได้แต่คิดในใจและภาวนาว่าอย่ามาแตะตัวชั้นเลย
แต่เราก็พูดกับเค้าไม่ออกค่ะ ความรู้สึกของความอัดอั้นและความเชื่อใจที่มันพังทลายซ้ำแล้วซ้ำอีก มันจุกปาก
ถ้าเราจะเลิกกับเค้า ให้เค้าไปในทางของเค้า เราไปทางของเราแบบนี้ เราทำได้สมเหตุสมผลแล้วใช่มั้ยคะ ??